Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wola. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wola. Pokaż wszystkie posty

piątek, 12 sierpnia 2022

15 sierpnia 1944 r. - zestrzelony Halifax przy ul. Wolskiej

 

W nocy 15 sierpnia 1944 r. niemiecka obrona przeciwlotnicza zestrzeliła 3 z 20 samolotów brytyjskich dokonujących zrzutów. Jeden samolot – Halifax (MkII JN926) spadł przy ul. Wolskiej, w okolicy Reduty Wolskiej. Zginęli w nim piloci - sierżanci RAF: Robert S. Darling, Peter M. Roots, Ronald R.E. Hartog i Thomas Law.

On the night of August 15, 1944, the German air defense shot down 3 of the 20 British airdrops. One plane - Halifax (MkII JN926) fell at ul. Wolska, near Reduta Wolska. Pilots - RAF sergeants: Robert S. Darling, Peter M. Roots, Ronald R.E. Hartog and Thomas Law.
In der Nacht zum 15. August 1944 schoss die deutsche Luftverteidigung 3 der 20 britischen Luftabwürfe ab. Ein Flugzeug - Halifax (MkII JN926) stürzte bei ul. Wolska, in der Nähe von Reduta Wolska. Piloten - RAF-Sergeants: Robert S. Darling, Peter M. Roots, Ronald R.E. Hartog und Thomas Law.


10 sierpnia 1944 - zdobycie browarów Haberbuscha i Schiele

 

10 sierpnia 1944 r. zgrupowanie "Chrobry II" zdobyło browary Haberbuscha i Schiele miedzy Grzybowską a Krochmalną na Woli. W czasie powstania magazyny przedsiębiorstwa przy ul. Grzybowskiej 58, w których znajdowały się m.in. duże zapasy jęczmienia, stały się ważnym źródłem żywności dla mieszkańców miasta. Ze zboża przygotowywano m.in. zupę plujkę.

The "Chrobry II" group captures Haberbusch's breweries between Grzybowska and Krochmalna Streets. During the construction of the company's warehouses at ul. Grzybowska 58, in which there were, inter alia, large stocks of barley have become an important source of food for the city's inhabitants. The grain was prepared, among others, spit soup.

Die Gruppe "Chrobry II" erobert die Haberbusch-Brauereien zwischen der Grzybowska- und der Krochmalna-Straße.
Während des Aufstands der Lager des Unternehmens in der ul. Grzybowska 58, in der unter anderem Große Gerstenvorräte sind zu einer wichtigen Nahrungsquelle für die Einwohner der Stadt geworden. Aus dem Getreide wurden unter anderem Suppe spucken.



środa, 10 sierpnia 2022

3 sierpnia 1944 r. - zdobycie Nordwache

 

3 sierpnia 1944 r. dowodzony przez Gustawa Billewicza oddział batalionu „Chrobry I” zdobył silnie ufortyfikowany posterunek żandarmerii Nordwache znajdujący się w narożnej kamienicy Ignacego Partowicza na skrzyżowaniu ulic Chłodnej i Żelaznej. Początkowo starano się opanować budynek przez strychy i piwnice od strony ul. Krochmalnej, w południe przerwano jednak działania w związku z atakami Niemców od strony ul. Wolskiej. Działania przeciwko tej strategicznie położonej placówce wroga wznowiono wieczorem. Nordwache została opanowana w nocy. Rannych zostało kilkunastu powstańców, zdobyto jednak dużą ilość broni, hełmów i mundurów oraz wzięto do niewoli 10 jeńców. 

On August 3, 1944, a unit of the "Chrobry I" battalion commanded by Gustaw Billewicz captured the strongly fortified Nordwache gendarmerie station located in the corner tenement house of Ignacy Partowicz at the intersection of Chłodna and Żelazna Streets. Initially, attempts were made to capture the building through attics and basements from the side of ul. Krochmalna, however, at noon, operations were discontinued in connection with the attacks of the Germans from the side of ul. Wolska. Actions against this strategically located enemy outpost resumed in the evening. Nordwache was overrun at night. A dozen or so insurgents were injured, but a large number of weapons, helmets and uniforms were seized, and 10 prisoners were taken prisoner.

środa, 29 czerwca 2022

Ringstand 58c (Tobruk) w Muzeum Powstania Warszawskiego


Ringstand 58c to niemiecki typ małego schronu bojowego wykonanego z żelbetu, przystosowanego do prowadzenia ognia okrężnego. Konstrukcja schronu oparta była na projekcie włoskiego schronu wykorzystywanego podczas walk o Tobruk w Afryce Północnej, stąd potoczna nazwa Tobruk.

Najczęstszym uzbrojeniem schronu był karabin maszynowy: MG 34 lub MG 42.
Załogę stanowiło 2 żołnierzy, a grubość ścian wynosiła 40 cm lub 60 do 80 w odmianie fortecznej.
Tobruki w Warszawie zostały wybudowane pod koniec 1944 i od początku stały się elementem umocnień Twierdzy Warszawa (Festung Warschau). Łańcuch takich umocnień otaczał praktycznie całe centrum miasta, dodatkowo schronami tymi zabezpieczano ważne obiekty w mieście. Z ogólnej liczby ok. 60 zachowało się do dziś w różnym stanie ponad 30 sztuk.




Jeden z warszawskich tobruków znajduje się obecnie w Muzeum Powstania Warszawskiego. Został tam przewieziony w 2004 roku po demontażu z miejsca budowy parkingu u zbiegu ulic Mokotowskiej, Pięknej i Kruczej.

poniedziałek, 18 kwietnia 2022

Hale Mirowskie w czasie okupacji

 

Hale Mirowskie na granicy Woli i Śródmieścia wybudowano w latach 1899–1902 w miejscu częściowo rozebranych Koszar Mirowskich. Przed wybuchem II wojny światowej w 1939 w halach działało ok. 900 punktów sprzedaży detalicznej.

  Do zniszczenia w 1944 r. były największym w Warszawie obiektem handlowym. Handlowano także na ulicach sąsiadujących z placem Mirowskim i placem Żelaznej Bramy. Cały ten obszar był czasem nazywany „brzuchem Warszawy”. Pierwsze lata wojny hale przetrwały bez większych zniszczeń. W maju 1941 działało w nich 1641 stoisk, więcej niż przed wojną. 

Budynki ucierpiały dopiero podczas powstania warszawskiego. 1 sierpnia 1944 doszło do walk o wschodnią halę, w której znajdowały się niemieckie warsztaty samochodowe.

 5 i 6 sierpnia 1944 roku, podczas ataku wojsk niemieckich w kierunku placu Piłsudskiego i towarzyszących mu bombardowań lotniczych, obydwie hale Mirowskie zostały spalone. Zostały zdobyte po ciężkich walkach 6 sierpnia po południu przez oddziały Oskara Dirlewangera.

Okolicznych mieszkańców spędzono do rozbierania barykad, a następnie zamordowano. Ich zwłoki zostały następnie spalone przez Verbrennungskommando Warschau.


 7 sierpnia powstańcy podjęli udaną próbę uwolnienia grupy osób przetrzymywanych w halach. Polacy jeszcze dwukrotnie podejmowali próby odbicia hal: 13 sierpnia oraz w nocy z 30 na 31 sierpnia 1944.

























wtorek, 28 stycznia 2020

Rzeź Woli 1944

Rzeź Woli stanowiła bezpośrednią realizację rozkazu Adolfa Hitlera, nakazującego zburzenie Warszawy i wymordowanie wszystkich jej mieszkańców. W trakcie masakry, której punkt szczytowy przypadł w dniach 5–7 sierpnia 1944, zamordowano ponad 40 tys. polskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Była to prawdopodobnie największa jednorazowa masakra ludności cywilnej dokonana w Europie w czasie II wojny światowej, a zarazem największa w historii pojedyncza zbrodnia popełniona na narodzie polskim. Dr Szymon Niedziela, znawca powstania warszawskiego, przybliża zbrodnie niemieckie i ich kolaborantów w warszawskiej dzielnicy Wola w sierpniu 1944 roku.

The slaughter of Wola was a direct implementation of the order of Adolf Hitler, ordering the destruction of Warsaw and the murder of all its inhabitants. During the massacre, which peaked on August 5-7, 1944, over 40,000 were murdered. Polish men, women and children. It was probably the largest single massacre of civilians in Europe during World War II, and also the largest single crime committed against the Polish nation in history. Dr. Szymon Niedziela, an expert on the Warsaw Uprising, presents the crimes of German and their collaborators in the Warsaw district of Wola in August 1944.

Das Gemetzel von Wola war eine direkte Umsetzung des Befehls von Adolf Hitler, der die Zerstörung Warschaus und die Ermordung aller seiner Einwohner anordnete. Während des Massakers, das vom 5. bis 7. August 1944 seinen Höhepunkt erreichte, wurden über 40.000 Menschen ermordet. Polnische Männer, Frauen und Kinder. Es war wahrscheinlich das größte einzelne Massaker an Zivilisten in Europa während des Zweiten Weltkriegs und gleichzeitig das größte Einzelverbrechen gegen die polnische Nation in der Geschichte. Dr. Szymon Niedziela, Experte für den Warschauer Aufstand, stellt die Verbrechen der Deutschen und ihrer Kollaborateure im Warschauer Stadtteil Wola im August 1944 vor.